قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / نیّت نماز

نیّت نماز

در تحقق نیت نماز، ضروری نیست سخنی بر زبان جاری شود و همین اندازه که انسان قصد داشته باشد کار را برای رضایت خداوند عالم و کرنش در مقابل او انجام دهد کافی است. فقها در این باره می فرمایند که لازم نیست نیت را از قلب خود بگذراند یا مثلاً به زبان بگوید که چهار رکعت نماز ظهر مى‏ خوانم، قربهً إلى اللَّه.[۱]

اما اگر شخصی بخواهد نیت را با الفاظ به جا آورد از آن جایی که قبل از تکبیره الاحرام هر سخنی جایز است؛ لذا استفاده از هر دو عبارت قربه إلی الله و قربه عند الله جایز است و ضرری به نماز نمی رساند، قربه إلی الله در عربی بسیار استعمال شده است و قربه عندالله هم ظاهراً از نظر لغت عربی اشکالی ندارد؛ چرا که خداوند متعال در قرآن می فرمایند: “وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ یَتَّخِذُ ما یُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّها قُرْبَهٌ لَهُمْ سَیُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فی‏ رَحْمَتِهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ”[۲]؛

گروهى (دیگر) از عربهاى بادیه‏نشین، به خدا و روز رستاخیز ایمان دارند و آنچه را انفاق مى‏کنند، مایه تقرّب به خدا، و دعاى پیامبر مى‏دانند آگاه باشید اینها مایه تقرّب آنهاست. خداوند بزودى آنان را در رحمت خود وارد خواهد ساخت به یقین، خداوند آمرزنده و مهربان است.

در عبارت “قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ” کلمه “عند” صفت است برای قربات و بنا به نظری ظرف است برای “یَتَّخِذُ”.[۳] و از آن جایی که قربات جمع “القربه” است،[۴] و برخی کتب لغت، قائل اند که “عند” برای قرب و نزدیکی وضع شده است؛[۵] لذا می توان عبارت قربه عندالله را نیز استعمال کرد.

[۱] خمینى، سید روح اللَّه موسوى، توضیح المسائل 

[۲]توبه. ۹۹.

[۳]عکبرى، عبدالله بن حسین، التبیان فى اعراب القرآن‏، ص ۱۸۸،چاپ اول، بیت الافکار الدولیه‏، عمان- ریاض‏.

[۴]طریحی، فخر الدین،مجمع البحرین، ج ۲، ص ۱۴۲، کتابفروشی مرتضوی، تهران، چاپ سوم، ۱۳۷۵.ش.

[۵]مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج ۸، ص ۲۳۶،بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، ۱۳۶۰ ش.